Książki wyostrzają wyobraźnię do tego stopnia, że czasami żal kłaść się spać. Ciągle chce się “widzieć” obrazy, które podczas czytania wytwarza nasz umysł.
Szkoda, że nie wszystkim przychodzi to tak łatwo…

Nie zgadzam się, niestety. Ja od zawsze byłem molem książkowym, szczególnie w dzieciństwie, a zawsze miałem problemy z ‘widzeniem obrazów’, nawet wtedy, gdy próbowałem sobie przypomnieć w domu twarz dziewczyny, na którą leciałem… ;]

Poza tym serdecznie polecam (choć sam już nie gram chyba od 8 lat) gry fabularne. Kto nie wie o co chodzi niech pogrzebie w internecie pod hasłami RPG i gry fabularne ale pominie wszystkie wątki związane z grami komputerowymi.

Miałem szczęście grać całe moje nastoletnie życie i być może w ten sposób nieświadomie sprawiłem sobie wielki prezent. Dziś mogę wizualizować cokolwiek zechcę i do niedawna w ogóle nie podejrzewałem, że można mieć z tym problem.

Nie wiem Michał, czy Ci pisałam, ale bardzo podoba mi się Twój blog, zawsze jak pojawi się nowy artykuł to dowiaduję się czegoś nowego i ciekawego.:)

IrGewick – Co do “W pustyni i w puszczy” – pamiętam, że ominęłam te 50 str. kiedy to pędzili przez pustynię.. hmm.. może to był błąd ;p.

Pozdrwiam gorąco!